Buurma-roeden zijn gelaste stalen molenroeden die werden gefabriceerd door het constructiebedrijf en machinefabriek Buurma in Oudeschans (Groningen). Tussen de jaren zestig en het begin van de 21e eeuw was deze firma een van de belangrijkste en meest bepalende leveranciers van stalen roeden voor traditionele windmolens in Nederland.
Vóór de opkomst van gelaste stalen roeden gebruikte men geklonken roeden (bekend van fabrikanten als Pot en Pannevis). Vanaf de jaren zestig werd elektrisch lassen de norm. Firma Buurma speelde hierop in met een gestandaardiseerd en degelijk ontwerp: een kokerbalk die taps toeloopt naar de uiteinden, samengesteld uit aan elkaar gelaste stalen platen, voorzien van de karakteristieke hekgaten waardoor de houten heklatten worden gestoken. Vrijwel elke molenaar of molenmaker in Nederland, en in het noorden in het bijzonder, kende de naam Buurma op het fabrieksplaatje bij de askop.
Rond 2017 kwamen gelaste roeden landelijk echter onder een vergrootglas te liggen. Na incidenten met scheurvorming in gedeelde roeden van een andere fabrikant werd duidelijk dat ook bij oudere, uit één stuk bestaande gelaste roeden (waaronder die van Buurma en Derckx) na tientallen jaren metaalmoeheid en interne roestvorming op de lasnaden konden ontstaan. Dit leidde tot verscherpte inspectierichtlijnen van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed en De Hollandsche Molen, waardoor sindsdien veel Buurma-roeden na tientallen jaren trouwe dienst preventief zijn vervangen door moderne roeden (veelal van fabrikanten zoals Groot Wesseldijk of Vaags).