In 1947 gaf vereniging De Zaansche Molen opdracht voor de bouw van een verbeterde weidemolen naast molen De Schoolmeester in Westzaan. Molenmaker J. (Arie) Wagemaker uit Oostwoud voerde het werk uit. Het doel was boeren te overtuigen om traditionele weidemolens te behouden in plaats van over te stappen op metalen Bosman-molens. De molen bleef maalvaardig tot in de jaren 60.
Jakob Kaal, toenmalig molenaar van oliemolen De Zoeker, stelde in 1966 samen met zijn zoon de restanten veilig. Zij restaureerden de weidemolen en plaatsten deze naast De Zoeker in Zaandijk. In 1968 verhuisden De Zoeker en de weidemolen naar de Zaanse Schans, waar het kleine molentje in de schuur van De Zoeker werd opgeslagen.
Molenaar en instructeur Bernard Dijk kocht de weidemolen in 1971 voor 250 gulden. Zijn vrouw Riek zei hierover: "we gaan toch niet met vakantie. Besteedt ons vakantiegeld daar maar aan". De molen werd in het Volkswagenbusje van de stichting Vrienden van de Groninger Molen naar Den Ham vervoerd. In 1972 herbouwde B. Dijk de molen naast De Eolus. Daar bleef de molen staan tot 2001. Na het overlijden van Dijk werd het molenerf ontruimd. De weidemolen was op dat moment aan restauratie toe. Bernards vrouw Riek Dijk-Rienks schonk het geheel aan molenaar Henk Berends, die de onderdelen onderbracht in een schuur bij poldermolen De Eendracht in Sebaldeburen.
Henk Berends schonk de weidemolen in 2022 aan Rob Hoving. In 2025 restaureerde en herbouwde Hoving de molen opnieuw naast De Eolus. Op 5 mei 2025 werd de nieuwe ondertoren geplaatst, waarbij de koker en de zetel opnieuw bruikbaar bleken. Met behulp van een kraan volgde op 16 juni het gerestaureerde bovenhuis en op 23 juni het gevlucht, waarmee de molen weer draaivaardig was. De bewaard gebleven waaierpomp wordt op een later tijdstip aangebracht. De weidemolen heeft vooralsnog geen bestemming.