Noordlaren, KORENSCHOOF

NOORDLAREN
1849
STELLINGMOLEN


De bouw van korenmolen De Korenschoof in Noordlaren hing samen met het verdwijnen van de molen in Harendermolen rond 1823. Een verzoek om een molen te bouwen in Noordlaren werd in 1841 afgewezen. Na de verharding van de Zuidlaarderweg in 1848 bouwde molenmaker Harm Seubring in 1849 alsnog een pel- en roggemolen aan de Zuidlaarderweg 73 in opdracht van Roelof Klinkhamer. De namen van de molenmaker en de opdrachtgever staan in de sluitstenen boven de westelijke en oostelijke ingang. In 1862 werd de molen uitgebreid voor het malen van eikenschors tot run voor leerlooierijen. Daarbij verrezen naast de molen twee rietgedekte schuren. Tussen 1882 en 1888 werden ze verwijderd door de opkomst van kunstmatige looistoffen.

In 1867 bouwde Pieter Lourens Bronkema een korenmolen nabij de Weg langs het Hunebed. Lucas Albertszoon Hoenderken kocht deze molen in 1879 en verwierf in 1888 ook de molen van Klinkhamer. Hoenderken verkocht vervolgens zijn eerdere molen, die werd afgebroken. Zoon Lucas Hoenderken plaatste in 1904 een zuiggasmotor in de molen aan de Zuidlaarderweg. Rond 1930 verving Albertus Hoenderken deze door een elektrische motor en verwijderde de pelstenen. In 1940 stelde Hoenderken de bouwvallige molen buiten gebruik met het oog op verkoop voor de sloop. De gemeente Haren kocht het bouwwerk datzelfde jaar aan voor 2500 gulden om het dorps- en landschapsbeeld te behouden, waarna de naam De Korenschoof werd vastgelegd.

Na een herstelbeurt kwam de molen in 1945 weer in bedrijf. In 1947 werd een roede vervangen door een exemplaar van de in 1946 gesloopte korenmolen van Spijkerboor. Molenmaker Koning herstelde in 1951 de andere roede. Tussen 1972 en 1973 voerde molenmaker Doornbosch uit Adorp een restauratie uit, waarbij de zelfzwichting werd vervangen door een Oudhollandse ophekking. Doornbosch voerde in 1977 opnieuw herstelwerk uit. In 1973 kregen de molen en de bijbehorende schuren de status van rijksmonument. Tijdens een restauratie tussen 2004 en 2005 werden het wiekenkruis met een vlucht van 20,80 meter en een deel van de kap vernieuwd. Vanwege windbelemmering door omringende bomen kregen de wieken een foksysteem met zeilen. Vrijwillige molenaars laten de molen draaien en malen graan en veevoer.


Eigenaar: Gemeente Groningen