BELLINGWOLDE
1855|
STELLINGMOLEN
De voorganger van de huidige molen in Bellingwolde, een pel-, olie- en houtzaagmolen, werd op 21 oktober 1847 door bakker Engel Alberts Bruins verkocht aan Rijkwert Harms Mulder en diens vrouw Jeltje Lukas. Mulder liet op deze plek in 1855 een nieuwe stenen achtkante stellingmolen bouwen als oliemolen. Tot 1866 deed de molen uitsluitend dienst voor de olieslagerij, waarna het bedrijf werd ingericht voor het zagen van hout en het malen van graan. Op 16 februari 1866 volgde een publieke verkoop aan Gebke Alberts Meijer, de weduwe van Hinderikus Lammerts Tammes. Zij verkocht het geheel op 17 januari 1870 aan Pieter Luppes Teuben en Hiltje Heikens Heikens. Kort voor deze overdracht, in de nacht van 16 op 17 december 1869, waaide de kap van de molen tijdens een storm, waardoor het muurwerk scheurde.
Op 23 januari 1883 kwam de molen via een publieke verkoop in bezit van Jacob Veldkamp, bolschipper te Beerta. Daarmee begon de verbinding met de familie Veldkamp, waarnaar de molen later werd vernoemd. Bij een scheidingsakte van 20 augustus 1925 kwam het bezit aan Eppo Veldkamp, die de molen op 21 januari 1955 overdroeg aan zijn zoon Henderikus Veldkamp. Twee jaar later, op 29 december 1956, kocht de toenmalige gemeente Bellingwolde het bouwwerk aan. Als mechanische hulpkracht voor het bedrijf diende destijds een Drakenburg-ruwoliemotor van 30 pk. Vanaf 1953 stond er een elektromotor van eveneens 30 pk, die tot 1981 aangesloten bleef. Onder de maal- en stellingzolder bleef het doodbed van de verdwenen pellerij bewaard onder losse vloerdelen. Een ijzeren ring op het oude kruirad is vermoedelijk afkomstig uit het vroegere zaagwerk.
Tussen 1960 en 1962 voerde molenmaker Roemeling een restauratie uit voor een bedrag van 26.000 gulden, naar bestek van R. Streuper van de Provinciale Groninger Molencommissie. Nieuwe natuurschade volgde: op 13 november 1972 veroorzaakte blikseminslag brand, en op 3 januari 1976 richtte een zware storm opnieuw vernielingen aan. Molenmaker Roemeling herstelde beide keren de opgelopen schade. In 2002 startte molenmaker Doornbosch een restauratie, waardoor de molen in mei 2003 weer maalvaardig werd. In mei 2020 stond het gevlucht korte tijd zonder fokken op de roeden, die later alsnog werden aangebracht. In 2021 werd het metselwerk van een nieuwe stuclaag voorzien.
Sinds de gemeentelijke herindeling van 1 januari 2018 valt de molen onder de gemeente Westerwolde. Begin 2025 werd de molen stilgezet nadat landelijke inspecties van lasnaden aan het licht brachten dat het laswerk van een van de roeden gebreken vertoonde. Omdat reparatie van de geconstateerde scheur niet verantwoord was, besloot men beide roeden te vernieuwen. In april 2026 werden de oude roeden gestreken, waarna op 21 juni 2026 de nieuwe roeden werden gestoken. De molen staat thans buiten bedrijf.
Eigenaar: gemeente Westerwolde