1859
STELLINGMOLEN
Korenmolen De Windlust staat aan de Kanaalweg in Overschild. Molenmaker J.F. Dreise uit Woltersum bouwde de molen in 1859 als grondzeiler in opdracht van A. Kraaijinga. Daarbij gebruikte hij onderdelen van een kleine poldermolen uit Steendam. Omdat de molen door uitbreiding van het dorp te weinig wind ving, verhoogde molenmaker H. Schuurman het bouwwerk omstreeks 1914 tot stellingmolen. Voor deze verhoging benutte hij stenen en balken van de afgebroken veenborg Van Arnhem te Foxholsterbosch. Tegenwoordig ligt de molen aan het verbrede, afgesloten Eemskanaal.
In 1931 kreeg de molen een gietijzeren bovenas die afkomstig was van de poldermolen te Siddeburen. K. van der Zwaag bemaalde De Windlust vanaf 1945. Tijdens de zware storm van 15 en 16 maart 1947 waaiden vrijwel alle kleppen van het gevlucht en brak een deel van de binnenroede. Molenmaker Aaltjo Dreise herstelde de schade tussen 1948 en 1950 met een binnenroede uit de onttakelde korenmolen van Surhuisterveen. Die roede kwam oorspronkelijk uit Wagenborgen en moest voor Overschild nogmaals worden ingekort. Roedensmid Buurma repareerde dit onderdeel in 1984, waarna het opnieuw werd gestoken en later alsnog is vervangen door een gelast exemplaar.
Van der Zwaag verkocht de verwaarloosde molen in 1967 voor 1 gulden aan de Slochter Molenstichting. Bij de restauratie in 1969 verdween het toenmalige systeem tijdelijk voor een Oud-Hollands gevlucht met zeilen, maar in 1984 keerde de zelfzwichting terug. Na een langdurige stilstand werd in 2003 de stelling vernieuwd. Een omvangrijke herstelbeurt volgde in 2010: de roeden werden gestreken, de romp gerestaureerd, balkkoppen hersteld met kunsthars en het achtkant kreeg een nieuw ondertafelement. Op 9 november 2011 werd de herstelde kap teruggeplaatst.
Bijzonder aan De Windlust is de technische overbrenging: het bovenwiel en de bonkelaar draaien zuiver op elkaar, een zeldzaamheid omdat molenmakers dit juist vermeden om kamslijtage tegen te gaan. Daarnaast functioneerde het bedrijf nooit als bakkersmolen, maar uitsluitend voor boerengemaal. Met een vlucht van 17,60 meter behoort het bouwwerk tot de kleinere Groninger molens. Het binnenwerk telt twee koppels maalstenen, waarvan een op windkracht maalt en een tweede koppel wordt ingericht voor aandrijving door een Bronsmotor. Vrijwillige molenaars stellen het gemaal regelmatig in werking en de molen is op vrijdagmiddag toegankelijk voor publiek.
Eigenaar: Molenstichting Midden- en Oost-Groningen
In 1931 kreeg de molen een gietijzeren bovenas die afkomstig was van de poldermolen te Siddeburen. K. van der Zwaag bemaalde De Windlust vanaf 1945. Tijdens de zware storm van 15 en 16 maart 1947 waaiden vrijwel alle kleppen van het gevlucht en brak een deel van de binnenroede. Molenmaker Aaltjo Dreise herstelde de schade tussen 1948 en 1950 met een binnenroede uit de onttakelde korenmolen van Surhuisterveen. Die roede kwam oorspronkelijk uit Wagenborgen en moest voor Overschild nogmaals worden ingekort. Roedensmid Buurma repareerde dit onderdeel in 1984, waarna het opnieuw werd gestoken en later alsnog is vervangen door een gelast exemplaar.
Van der Zwaag verkocht de verwaarloosde molen in 1967 voor 1 gulden aan de Slochter Molenstichting. Bij de restauratie in 1969 verdween het toenmalige systeem tijdelijk voor een Oud-Hollands gevlucht met zeilen, maar in 1984 keerde de zelfzwichting terug. Na een langdurige stilstand werd in 2003 de stelling vernieuwd. Een omvangrijke herstelbeurt volgde in 2010: de roeden werden gestreken, de romp gerestaureerd, balkkoppen hersteld met kunsthars en het achtkant kreeg een nieuw ondertafelement. Op 9 november 2011 werd de herstelde kap teruggeplaatst.
Bijzonder aan De Windlust is de technische overbrenging: het bovenwiel en de bonkelaar draaien zuiver op elkaar, een zeldzaamheid omdat molenmakers dit juist vermeden om kamslijtage tegen te gaan. Daarnaast functioneerde het bedrijf nooit als bakkersmolen, maar uitsluitend voor boerengemaal. Met een vlucht van 17,60 meter behoort het bouwwerk tot de kleinere Groninger molens. Het binnenwerk telt twee koppels maalstenen, waarvan een op windkracht maalt en een tweede koppel wordt ingericht voor aandrijving door een Bronsmotor. Vrijwillige molenaars stellen het gemaal regelmatig in werking en de molen is op vrijdagmiddag toegankelijk voor publiek.
Eigenaar: Molenstichting Midden- en Oost-Groningen