De porring (ook wel sporing genoemd) is de lichte kromming of buiging die opzettelijk wordt aangebracht in de binnenroede van het wiekenkruis.
Omdat de twee roeden kruislings door de askop steken, ligt de binnenroede dicht bij de molenromp en de buitenroede daar een stukje vóór. Zonder aanpassing zouden de vier wieken in twee verschillende vlakken draaien. Door de binnenroede met een flauwe knik of boog naar voren te laten lopen (de porring), komen de uiteinden van de binnenroede en de buitenroede in nagenoeg hetzelfde draaivlak te liggen.
Dit zorgt ervoor dat alle vier de wieken in hetzelfde spoor lopen, wat gunstig is voor de windvang en voorkomt dat de binnenroede bij het doorbuigen onder winddruk tegen de kap of romp van de molen slaat. Bij houten roeden werd dit van oudsher bereikt door kromgegroeide balken te selecteren of het borststuk iets schuin te kappen, terwijl stalen roeden bij de fabricage met een vaste zetting (porring) worden gewalst of gelast.