Fokwieken (het systeem Fauel) werden in 1935 uitgevonden door ingenieur P.L. Fauel. Het principe is rechtstreeks ontleend aan de zeilvaart, waar een voorzeil (de fok) de luchtstroom langs het grootzeil versnelt.
In plaats van de stroomlijn direct strak om de roede te bouwen, monteerde Fauel een afgerond houten of aluminium profiel vóór de roede, met een nauwkeurig berekende spleet ertussen. De lucht die door deze spleet stroomt, wordt versneld en buigt soepel af over de achterliggende wiek (het hekwerk met zeil of de kleppen). Hierdoor ontstaat aan de achterzijde van het gevlucht een sterke onderdruk (liftkracht), waardoor de molen al bij geringe windsnelheden aanzienlijk meer trekkracht levert. Vaak wordt het systeem aan het uiteinde gecombineerd met remkleppen om bij hardere wind de snelheid automatisch te kunnen beheersen.
