Kruipalen zijn stevige houten of betonnen palen die in een cirkel rondom de molen (op de molenwerf of stelling) in de grond zijn geslagen of verankerd. Ze dienen als vaste ankerpunten bij het kruien: het op de wind zetten van de kap met het gevlucht.
Aan de achterzijde van de kap van een buitenkruier hangt de staart omlaag. Onderaan de staart zit de kruilier of het kruihaspel. Wanneer de windrichting verandert, bevestigt de molenaar de kruiketting of het kruitouw aan de dichtstbijzijnde kruipaal en liert hij de molenkap rond tot het gevlucht weer recht op de wind staat. Zodra de lier een paal voorbij is en de kap verder moet draaien, wordt de ketting overgehaakt naar de volgende kruipaal in de cirkel.
Bij sommige molens (zoals ook een tijdlang bij De Witte Molen) zijn de losse palen vervangen door een rondgaande kruiketting die continu op de werf of de stelling ligt. In dat geval grijpt de lier direct in die ketting en hoeft er niet telkens van paal gewisseld te worden.