Een vijzel is in de molenwereld een schroefpomp (gebaseerd op de schroef van Archimedes) waarmee water van een laag naar een hoog peil wordt opgevoerd. In poldermolens vormt de vijzel het centrale werktuig voor de bemaling: het draaiende wiekenkruis brengt via de koningsspil en het onderwiel de schuine vijzelas in beweging, waarna de spiraalvormige windingen het water door een nauw aansluitende bak (de vijzelkom) omhoog stuwen.
Waar een traditioneel scheprad vooral geschikt is voor kleine opvoerhoogten (tot zo'n anderhalve meter), kan een poldervijzel aanzienlijk grotere peilverschillen overbruggen (doorgaans tot circa vier à vijf meter) zonder dat het rendement snel inzakt. Oorspronkelijk werden vijzels geheel van hout vervaardigd, later van staal.