Legeringsbalken (ook wel bintbalken genoemd) zijn de zware, dragende hoofdbalken die in een molen de verschillende zolders dragen en het molenlichaam constructief bij elkaar houden.
In een houten achtkant vormen ze de horizontale verbindingen tussen de achtkantstijlen op de verschillende zolderniveaus. Men onderscheidt hierbij vaste en losse legeringsbalken:
De vaste legeringsbalken verbinden de stijlen van het vaste gebint.
De losse legeringsbalken overspannen de tussenliggende ruimte haaks daarop om de overige stijlen te koppelen en het losse gebint te sluiten.
Korbelen (schuine schoren) tussen de achtkantstijlen en de legeringsbalken zorgen ervoor dat de constructie niet schuin trekt onder winddruk.
Bij ronde stenen molens liggen deze balken eveneens op elke zolderhoogte om de vloeren te dragen, waarbij de balkkoppen rechtstreeks in het muurwerk zijn ingemetseld. Bovenop de legeringsbalken rusten de kinderbinten en de vloerdelen.