Een tandkrans in een molen is een getande ring die op een rad of onderdeel is gemonteerd om de draaiende beweging over te brengen op een ander tandwiel of rondsel.
In houten molens bestaat de tandkrans meestal uit zware, houten kammen die in een velg zijn gestoken. We zien tandkransen op verschillende plekken in het gaande werk:
Op het bovenwiel of spoorwiel: Hier vormt de buitenrand met kammen (de kammenkrans) de tandkrans die ingrijpt op de bovenschijf of op de rondsels van het steenspil.
Bij zelfzwichting: Bij wieken met zelfzwichting zit er vaak een tandkrans (of heugelkrans) achterop de askop of op de tandheugel die de overbrenging verzorgt naar de stangen die de kleppen bedienen.
Bij mechanisch kruien (zelfkruiing): Bij zelfkruiers (zoals Zeldenrust in Westerwijtwerd of molens met een windroos) ligt er een tandkrans rondom de kap of op het boventafelement. Een rondsel grijpt hierop in om de kap automatisch op de wind te zetten.
Op gietijzeren wielen: Bij latere aanpassingen en industriële molens zijn tandkransen vaak geheel in gietijzer uitgevoerd met ingegoten tanden, of als een losse segmentkrans die op een houten wielkern is gebouwd.