De vang is het mechanische remsysteem van een windmolen waarmee de molenaar het wiekenkruis stilzet of afremt. Het is in feite een grote bandrem die om de buitenomtrek van het bovenwiel in de kap van de molen grijpt.
Wanneer de molenaar de vang laat zakken, drukt het eigen gewicht van de zware vangbalk (vaak nog verzwaard met extra gewichten) de houten vangstukken met grote kracht klem om het draaiende bovenwiel. Door de wrijving komt de bovenas en daarmee het gehele wiekenkruis tot stilstand.
De bediening gebeurt met het vangtouw of de vangketting, die via een constructie naar beneden loopt naar de stelling of de begane grond. Door aan het touw te trekken wordt de vangbalk opgelicht en rust deze in een haak of rustpunt; de vang ligt dan vrij en de molen kan draaien. Zodra de molenaar het touw lost, valt de balk naar beneden en trekt de rem aan.
Er zijn grofweg twee veelvoorkomende uitvoeringen: de vlaamse vang, die uit meerdere scharnierende houten blokken bestaat die bijna het hele wiel omsluiten, en de stutvang, waarbij een deel van de remkracht door een stutconstructie tegen het wiel wordt gedrukt.